كي ميدونه ما چه مونه؟
مينوسيم،
ميخونيم ،همه از در داشون ميگن ،فكر ميكن آخر مشكلن:
آيا شده تا اخر عمر دلتون تو هول وولاي بچه كوچيك باشه شده براي يك جابجايي تو خواب 5 دقيقه بخاطر مشكل حركتي طول بكشه تا جا بجا شين شده وقت خواب پيراهن همسرتون خيس آب از عرق بشه وتا صبح 3 دفعه بخاطر پريدن اب تو ناي اون از خواب بپره شده كه حسرت يك سينما نه براي پول بلكه………….
اخه بچه ها چي از زندگي ميدونين شده پول راحتي زندگيتون سر به فلك دوا ودرمون بزنه شده اب شدن همو ببينين وسكوت حكم فرما باشه شده تو جيب همسر تون ازمايشهاشو پيدا كنين كه واي……..
واون براي راحتي خونه چيزي نگه…..
شده اونقدر مفهوم زندگي براتون ساده باشه كه مرگ ادم بيشتر بيارزه؟
شده سنگ صبور همه باشي وحرفاي خودتو تو قرن 21 تو اينه بزني ؟
شده با كمپاني مشكل لاعلاج جمعيعا باشي و تارنماهاي بقيه رو بخوني اما براي توضييح دردات يك حس برانگيختگي ترحم تو ذهنت بياد و فقط با خوندن مشكل ادمهاي معروف ياد تجربيات خودتون بيافتي و فقط اه بكشي….
اره بچه زندگي چه ميدوني چيه
خدايا مواظب خودت باش ما فقط تورو داريم.
پ.ن. اين حرفها مدتها تو دلم بود سربسته وكم گفتم.كاشكي ما هم يك ادم بيسواد يا….. بوديم .
ساده ساده.د.ن.
يك دفعه دلم گرفت نوشتم.
