…كدوم ادمي بيشتر مثبت گراست اونهايي كه شعار ميدن يا اونهايي كه عمل ميكنن يا ميانه هر دو،كدوم يكي بيماريهاشون را بعنوان يك حقيقت قبول دارن و مثل يك ادم عادي با شرايط خاص زندگي ميكنن اونها كه دست نياز دراز ميكنن يا اونهايي كه سعي دارن عملا دنيا رو بسازن،
كدوم يكي از شما حاضره كه همسر به ظاهر جسمي سالمش ،درس بخونه و شما برايش دانشگاه ثبت نام كنين با پاهايي كه ناي رفتن ده قدمو نداره،اون درس بخونهبعد نوبت تو بشه كه تو مرز 40 سلگي درس مجدد بخوني!
چه ميدونين كه عنوانها و يك قطار احترام مردم به قيمت بيست سال زحمت و دوندگي اونهم تو غربت واشنا
چقدر سخته كه بعد از زندگي مشتركت حتي خانواده درجه اولتم ندونن .چته ومجبور باشي با كمتر رفت وامد تو چشم نباشي وچقدر سخته كه همسرت از 3 صبح از درد جسمي بخودش بپيچه وهي بال بياره وتو فقط بتوني گريه وكني ونگاهش كني و اونهم ديگه نايي ندارهكه بتونه خودش دكتر بره.
وقتي تو مدارك پزشكيش نگاه ميكني ميبيني قلبش يك در ميون ميزنه وبراي اينكه روحيه اشو نبازه وتاثيري تو من نذاره فقط شبها مثل بچه مثبتها از پسر 10 سالش زودتر بخابه…..
اخه شماها دردو رنج ميدونين چيه ؟
ميدونين وقتي پول باشه وخونه باشه اما بدرد نخوره يعني چي؟
ميدونين فداكاري چيه؟
ميدونين وقتي پسر به پدر ميگه من زن ويلچري نميگيرم يعني چي ؟اين در حاليكه قبل از اومدن بچه با بهترين دكترهاي ايروني داخل وخارج مشورت كني وهمه تجويزت كنن!وبعد بفهمي كسي از مشكلات سر در نياورده همه جهت تقويت روحيه بهت تجويز كردن!
كيه كه به زنش اونقدر ميدون بده كه مثل يك مرد همه كاروشو زنه بكنه يك شخصيت اجتماعي داشته باشه.رااندگي كننه و….وفك همه بچه هاي كه مادر سالم جسمي دارنم تو مدرسه بيافته!
وقتي تو وبلگها ميگردمو مشكل ادمها رو ميبينم بازم نيگاه ميكنم كه فاصله تا كجاست…..
كاشكي كسايي كه مشكل دارن جسمي وروحي با هم مبادله تجربيات كنن تا بتونن مثل ادمهاي معمولي ويا حتي بهتر زندگي كنن
ماها شايسته خوب زيستنيم وبايد خودمون انتخاب كنيم
بازم دلم گرفت في البداهه نوشتم.
